Patrzyłem z ciekawością na samicę. Moja twarz, mimo wewnętrznych reakcji, nie zmieniała swojego wyglądu. Nadal nie wyrażała żadnych emocji. Niektórym psom wydawało się, że nigdy nie zaznałem żadnych uczuć. Że jestem zamkniętą szkatułką, do której nigdy nie zrobiono klucza. Wiedziałem o tym dzięki mojej osobliwej mocy, którą ceniłem sobie bezgranicznie.
Mimowolnie sięgnąłem daleko wgłąb umysłu Bleu. Wyczułem w nim wahanie, walkę myśli. Chciała mi coś powiedzieć, ale bała się - zwyczajnie bała.
Byłem bardzo ciekaw co chciała mi przekazać, ale moja moc nie osiągała jeszcze efektów, które po całkowitym opanowaniu mogłem wykorzystać. Westchnąłem prawie bezgłośnie opuszczając myśli samicy.
- O czym chcesz mi powiedzieć? Czemu się wahasz? - rzuciłem wprost, co zbiło Bleu z tropu.
(Bleu?)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz